مقاله غفلت يكطرفه در كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه ووبيش فعالي

زمينه و هدف : توجه بينايي–فضايي توانايي انتخاب قسمتي از فضاي بينايي-فضايي براي پردازش كارآمد اطلاعاتي است كه از آن فضا منشعب مي شوند. افراد به طور طبيعي در توجه بينايي-فضايي مقداري سوگيري نشان مي دهند. جهت اين سوگيري در افراد مبتلا به اختلال بيش فعالي/نقص توجه با افراد سالم متفاوت است. اين تفاوت گاهي به شكلي است كه افراد مبتلا به اين اختلال، نسبت به اطلاعات بينايي يك سمت از فضا تا اندازه اي بي توجهي نشان مي دهند كه منجر به غفلت يكطرفه در آن نيمه از فضا مي شود. هدف مطالعه ي حاضر بررسي چگونگي سوگيري توجه بينايي-فضايي در كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي/نقص توجه زيرگروه تركيبي و كودكان سالم بود.7

روش بررسي: در اين مطالعه كه از نوع بررسي مقطعي مي باشد، 15 كودك 10 ساله ي مبتلا به اختلال بيش فعالي/نقص توجه زيرگروه تركيبي با 15 كودك -عادي همسان شده از لحاظ سن و جنس و پايه ي تحصيلي، شركت كردند.اين افراد از طريق نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند و جهت احراز معيارهاي ورود توسط آزمون هوش وكسلر و مقياس برتري دستي ادينبورگ و به منظور ارزيابي توجه بينايي-فضايي توسط آزمون star cancellation مورد بررسی قرار گرفتند.

يافته ها: نتايج آزمونStar Cancellation در دو گروه سالم و زيرگروه تركيبي اختلال بيش فعالي/نقص توجه تفاوت معناداري داشت.(P<0/( 05 غفلت يكطرفه در زيرگروه تركيبي اختلال بيش فعالي/نقص توجه، مشاهده شد و اين غفلت يكطرفه بيشتر در سمت چپ بود.

نتيجه گيري: توجه بينايي- فضايي در دو گروه كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي/نقص توجه و كودكان سالم تفاوت معناداري دارد. غفلت يكطرفه به عنوان يك مشكل مهم در كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي/نقص توجه بايد مورد بررسي هاي بيشتر و دقيق تر قرار گيرد.

كليد واژه ها: اختلال بيش فعالي/نقص توجه، توجه بينايي- فضايي، غفلت يكطرفه

نویسندگان:

خاطره برهاني، فرانك علي آبادي، مهدي عليزاده، دكتر نسرين اميري، مرضيه كاظم طرقي، قربان تقي زاده حاجلوئي